Een bericht van voormalig gevangene Bill Baker

[Gast Blogger Bill Baker]

Hallo,

Ik ben William Baker, voormalig gevangene van Alcatraz. Nu ik weer op het rechte pad ben, ga ik nu terug om met bezoekers te praten, vragen over mijn gevangenisjaren te beantwoorden, handtekeningen te zetten, foto's te maken en met bezoekers van het eiland om te gaan. Ik kan het niet helpen als de geschiedenis me een rockster maakt. Ik heb een boek geschreven met de titel Alcatraz 1259, die ik drie of vier dagen per week op het eiland teken en promoot.
Terwijl ik veel vragen beantwoord, is de meest gestelde "Is het niet vreemd om terug te komen naar de gevangenis waar je hebt gezeten?"

Bill Baker op 23-jarige leeftijd
Bill Baker op 23-jarige leeftijd

Mijn korte antwoord daarop is: "Ja, maar ze hebben me een aanbod gedaan dat ik niet kon weigeren." En, met een grijns voeg ik toe "Dus ik ben erg blij." En ze knikken en lachen en gaan op de volgende vraag.

Mijn korte antwoord is eerlijk en waar en helemaal niet bedoeld om bedrieglijk te zijn. Het lange antwoord is gecompliceerder en vraagt veel uitleg over de aard en het karakter van een Alcatraz veroordeelde. Zie je, de meesten van ons kwamen hier vanuit andere gevangenissen, overgeplaatst naar Alcatraz voor het breken van regels, serieuze regels.
Ik kwam hier omdat ik uit andere gevangenissen ontsnapte. Dat is de ernstigste regel van allemaal, in hun ogen. Ernstiger, zelfs, dan moord. Dus, we waren een stelletje hardhandige veroordeelden voordat we... Alcatraz. We waren al vele malen in het gat geweest, braken veel regels. We waren gewend aan dit soort leven voordat we hier kwamen. Dus, we kunnen deze plek wel aan.

Broadway voor Bill Baker blog post
Broadway op Alcatraz

Ik zeg niet... Alcatraz was een goede plek. Ik zeg alleen dat we een paar slechte jongens waren. We konden het aan en dat deden we. We liepen lachend en spelend over het beroven van banken toen we eruit kwamen; we wedden op balspelen; speelden kaarten; speelden bal; en maakten af en toe een beetje thuisbrouwen en werden dronken.
We hebben hier gewoond.
Het was niet echt een leven. We zaten meestal opgesloten in een cel van zes bij negen. We hebben pijn. En je kunt er zeker van zijn dat we goed gestraft zijn. Maar, we hebben het afgehandeld. En we hebben het overleefd. Want waar er leven is, zal de menselijke geest altijd de overhand hebben.
Ik ben niet weggegaan. Alcatraz met littekens of nachtmerries. Dus, ik heb er geen meegenomen toen ik later in mijn leven terugkwam.
De vraag was: "Is het niet vreemd om hier terug te komen nadat je hier tijd hebt doorgebracht," wat betekent: "Stoort het je niet om terug te komen na wat je hebt meegemaakt?"
Dus, het lange antwoord is ook eerlijk en waar, maar het is lang, en ik ben geneigd om toe te voegen "En, nee, het stoort me niet. De bewakers zijn allemaal dood, ik heb het overleefd, dus dit is nu mijn terrein."

-William G. Baker AZ-1259